Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας . . . του Γρηγορίου Δημ. Νούσια, Αεροπόρου

Τι θέλει μια Γυναίκα από έναν Άνδρα!

Γρηγόριος Δημ. Νούσιας, Αεροπόρος.

Σε μακρινούς χρόνους, δύο γειτονικά βασίλεια πήραν τα όπλα για να λύσουν κάποιες συνοριακές διαφορές. Ο βασιλιάς Χαρσαβαρντάν νικήθηκε και χειροδέσμιος οδηγήθηκε στον ομόλογό του για τις περαιτέρω ταπεινωτικές επιδαψιλεύσεις. Όμως ο νικητής βασιλιάς, ευτυχής και σε προχωρημένη ψυχική ανάταση, θέλησε να εξαντλήσει τη μεγαθυμία του κάνοντας απροσδόκητη πρόταση στον συντετριμμένο αντίπαλό του. Του λέει, λοιπόν, «Αν καταφέρεις να απαντήσεις σωστά στην ερώτησή μου, θασου επιτρέψω να ξαναβρεθείς σώος και με τιμές στο βασίλειό σου και τους υπηκόους σου, ειδάλλως ξεχνάς την ελευθερία σου και το μπουντρούμι θα σε φιλοξενήσει για το υπόλοιπο της ζωής σου. Η ερώτηση έχει ως εξής . . .“Τι θέλει μια γυναίκα από έναν άνδρα”! Έχεις έναν μήνα περιθώριο να προετοιμάσεις την απάντηση». Ο Χαρσαβαρντάν ανασκουμπώθηκε, και με ενισχυμένο το ηθικό, αναζήτησε απόψεις από ανθρώπους όλου του κοινωνικού φάσματος. Προσέφυγε σε διανοούμενους, ζήτησε την ευλογία από ιερωμένους, άκουσε ιεροκήρυκες, χαριεντίστηκε με χορεύτριες και εκδιδόμενες, σερβιρίστηκε από υπηρέτριες, και ήπιε τον καφέ του με νοικοκυρές, προσπαθώντας να εκμαιεύσει ειλικρινείς και πειστικές απόψεις επί του θέματος.
“Θέλει δώρα και παιχνίδια”. “Θέλει παιδιά από τον άνδρα της”. “Θέλει όμορφο σπίτι και οικογένεια”. “Θέλει να έχει την πρωτοκαθεδρία”, και άλλα πολλά, που όμως δεν ικανοποιούσαν τον ερωτώντα ηττημένο βασιλιά.
Ο μήνας, το χρονικό περιθώριο, τελείωνε και ικανοποιητική απάντηση δεν διατυπωνόταν. Την ύστατη στιγμή, όπως γίνεται πάντοτε, ο Χαρσαβαρντάν πληροφορήθηκε ότι κάποια μάγισσα γνώριζε τα πάντα και μόνον αυτή θα μπορούσε να του σερβίρει την πολυπόθητη και αποδεκτή απάντηση. Αυτή τη φορά, ο νικημένος βασιλιάς πήρε μαζί του τον φίλο του Σιντιράϊ και έφυγαν να συναντήσουν τη μάγισσα.
“Θα σου δώσω τη σωστή απάντηση με την προϋπόθεση ο φίλος σου να συμφωνήσει να με παντρευτεί”, αξιώνει η μάγισσα, η οποία ήταν κάποιας προχωρημένης ηλικίας και πολύ άσχημη. Αν, βέβαια, δεχόμαστε ότι υπάρχουν άσχημες γυναίκες. Ο Σιντιράϊ, για τη σωτηρία του φίλου του βασιλιά, έδωσε τη συγκατάθεσή του, και ο γάμος είναι γεγονός. Δεν υπήρχαν τότε σύμφωνα συμβιώσεως και άλλες
νεωτερικές παραδοξότητες. Και η μάγισσα, χωρίς περιστροφές και διφορούμενες απόψεις, του εκμυστηρεύεται, “Μια γυναίκα θέλει να είναι ανεξάρτητη ώστε να παίρνει μόνη της αποφάσεις”. Και, βέβαια, δεν εννοούσε για το χρώμα των κουρτινών, ούτε για το πού θα
κάθονται οι προσκεκλημένοι τους. Ο Χαρσαβαρντάν, ενδόμυχα ικανοποιημένος, αγκαλιά με την “απάντηση” σπεύδει στον εν δυνάμει δεσμώτη του, ο οποίος, ώ του θαύματος, μένει ικανοποιημένος από την απάντηση και ελευθερώνει τον αιχμάλωτο βασιλιά να επιστρέψει στο βασίλειό του. Εν τω μεταξύ, το πρώτο βράδυ του γάμου, η μάγισσα θα πει στον άντρα της, τον Σιντιράϊ, “Ξέρεις, οπωσδήποτε θυσίασες τον εαυτόν σου για να σώσεις τον φίλο σου, αλλά πρέπει να αποφασίσεις, ποιο πρόσωπό μου προτιμάς, κάθε μέρα, για δώδεκα ώρες φαίνομαι κακάσχημη και εκπληκτικά όμορφη για τις υπόλοιπες δώδεκα ώρες. Πες μου, πως με προτιμάς”. Η μεγαλοψυχία του Σιντιράϊ χτύπησε ταβάνι, “Αυτό είναι δική σου υπόθεση, αγαπημένη μου ψιψίνα, εγώ σε αποδέχτηκα ως γυναίκα μου, μου αρέσεις όπως και αν
φαίνεσαι“, θα της πει, απροσποίητα και ανεπιτήδευτα. Ακούγοντας τα κολακευτικά αυτά λόγια η μάγισσα από τον άντρα της, αμέσως
μεταμορφώθηκε σε γυναίκα εκπάγλου καλλονής, και θα του πει, “Μου επέτρεψες να πάρω μια απόφαση μόνη μου, ως ανεξάρτητη γυναίκα, από τη στιγμή αυτή και στο εξής θα είμαι παντοτινά μια γυναίκα εράσμιας μορφής. Στην πραγματικότητα έτσι είμαι. Είχα μεταμορφωθεί σε άσχημη μάγισσα για τους άσχημους άντρες που θα συναντούσα”. Και κάποιες αποδεκτές απόψεις, μακριά από τα παραμύθια και πιο κοντά στη σύγχρονη πραγματικότητα. Οι κοινωνικές νόρμες έχουν προσδώσει στις γυναίκες ανεξαρτησία, αλλά εγκεφαλικά καμία γυναίκα δεν επιδιώκει να είναι ανεξάρτητη. Η ερμηνεία του όρου, βέβαια, είναι απόλυτα υποκειμενικός. Πιστεύεται, ότι όσα νοικοκυριά έχουν δώσει ισχύ στις συζύγους είναι γενικώς ευτυχέστερα. Ίσως δεν επιτρέπομε στη συμβία να είναι η κεφαλή του σπιτιού, αλλά θα πρέπει τουλάχιστον να αποδεσμεύομε κάποιο κομμάτι της συμβίωσης όπου η ίδια θα μπορεί να παίρνει τις δικές της αποφάσεις.
Και το ερώτημα κάθε φορά, “Ποιό μπορεί να είναι αυτό το κομμάτι της ζωής
της”; Και οι συζητήσεις, ατέρμονες . . .
Χρόνια Πολλά! Και πάντα μελίρρυτες!
8 Μαρτίου 2022. Γρηγόριος Δημ. Νούσιας.